doe eens gek op 12-12 om 12:12…

Soms ontstaat er ineens een juweeltje van een idee. Zo ook vorig jaar. In het mooie, optimistische brein van Mienke van Rozen. Zulke ideeën leven voort. En ik bedacht me dat ik dat natuurlijk ook op mijn kruimelpad kan delen! :) Ik hoop dan ook dat je meedoet en het wilt doorvertellen. Het is namelijk echt geweldig leuk om te doen. Of nee, zo kan ik dat niet stellen. IK vind het geweldig leuk om te doen :) Ik hoop jij ook:

12-12/12:12! Het moment waarop jij de mogelijkheid hebt om een onbekend persoon te verrassen met een aardigheidje.

Hoe doe je mee? Op zondag 12 december loop je de wijde wereld in met een kadootje. Dat kan van alles zijn: een zelfgebakken cake, een mooie tekening, een enkele bloem... wees creatief. Dit aardigheidje geef je aan de eerste de beste onbekende die je tegenkomt. Dat kan een straatkrantverkoper zijn, een snelle zakenman, de hangjongere, een hoogbejaarde dame, een moeder met een schare kinderen... iedereen komt in aanmerking.

Als je wilt, kun je er een briefje of kaartje bij doen waarop je in je eigen woorden uitlegt wat 12-12/12:12 is en/of de website www.12121212.nl vermeldt. Op deze site kan iedereen, de gevers en ontvangers, zijn of haar ervaring delen. Geef om precies 12:12 uur je kadootje, en geniet.

Waarom zou je mee willen doen? Gewoon, om een voorbeeld te zijn in de huidige maatschappij. Om de verkilling tegen te gaan. Om plezier te beleven aan het kopen/maken, inpakken en weggeven van een aardigheidje. Om een onbekende te laten ervaren dat menselijkheid nog steeds bestaat. Het is een oefening in lef, in enthousiasme en spontaniteit.

Doe mee en laat de mensen om jou heen weten dat zij ook mee kunnen doen. Er is ook een Twitteraccount @12121212actie dat je kunt volgen.

Dit initiatief is trouwens niet commercieel. Geen enkel belang is ermee gemoeid. Geen TV, geen graaibakken bij de supermarktkassa’s waar je de tweede week van december een kant-en-klaar cadeautje uit kunt kopen. Deze actie is puur 1:1 – menselijk contact. Het kadootje komt van JOU!

Vorig jaar hebben circa 200 mensen meegedaan aan dit initiatief. Hopelijk worden het er dit jaar minstens 2000. Een mooie aanloop voor 2012... want dan zal het een landelijk bekend evenement zijn, waar minimaal 20.000 (of 12.1212!) mensen aan mee zullen doen. Hoe mooi, op 12-12-12 om 12:12 uur :)

Surprising blessings, Marielle

a joyful & magic midsummer

I am the fire that burns within your soul
I am the holy light that fills and makes you whole
I am the flame within, that never dies
I am the sun that will ever arise

(Chorus)
Power of the sun, we honor you this night,
leap across the fire to keep our spirits bright
Power of the sun, fire in the night,
leave behind, that which blinds, to restore our sight

I am the fire that clears away the old
I am the holy light that guides you to your soul
I am the flame of love for which you yearn
I am the sun that will always return

de intentiewaarde

Dat terugkomen binnen drie weken ging niet helemaal goed. Ik dool een beetje. Ik geniet in mn nieuwe huisje, maar ben ook onrustig bij het idee dat ik elk moment kan horen dat ze het af gaan breken. En dat is niet het enige waar ik onrustig van ben. Dus hup, al mn zwakke plekken op tilt en vooral mijn huid: die ademt mijn verleden weer uit. Maar... naast medicatie, die ik met gemengde gevoelens 'moet' gebruiken, doe ik momenteel vooral een groot beroep op mezèlf. Leed ik de afgelopen tijd al aan het nutteloosheidssyndroom, dan zou dat nu afgelopen moeten zijn: ik mag een interne grote schoonmaak houden en mezelf genezen! :)

Psychologen, spirituele aanhangers, kwantumfysici, genezers (reguliere en alternatieve), ja zelfs de 'commerciëlen' (...) hebben eigenlijk allemaal hetzelfde ontdekt. En ik ben een dankbaar deelgenoot van deze ontdekking :) De ontdekking van de waarde van intentie.

Ik ben me steeds meer bewust van de kracht van mijn eigen intentie. Omdat ik me steeds meer bewust ben van de manier waarop ik in het leven sta, naar mezelf kijk en vooral waarom ik datgene wat er gebeurt ervaar zoals ik het ervaar. En dus vooral: wat ik afroep over mezelf. Ervaringen uit het verleden drukken een stempel op nieuwe gebeurtenissen. Sterker nog: het vormt ze en maakt ze zoals ik denk dat ze zijn. Omdat ik het me op die manier herinner.

Op het gebied van wonen bijvoorbeeld sta ik ongelooflijk onbevangen en vrij van angst in het leven: tot nu toe is het altijd goed gegaan. Deze positieve herinnering en energie zit in mijn lichaam opgeslagen. Daar heb ik iedere nieuwe woonsituatie steeds weer mee gevoed (mee kúnnen voeden) en alleen daarop slaat het ook keer op keer aan. Zo ben ik dus als het ware geprogrammeerd. En dus gaat het zo. Want ik zie niet wat ik niet ken. Ik ervaar niet wat ik niet ken. Ik zie alleen maar positiviteit. En een prachtig nieuw huisje in het verschiet (visualisatie is een groot goed). Het is de kracht van mijn intentie geworden.

Maar ik heb ook oud zeer (en wie niet). Oud zeer vormt denk ik bij veel mensen een terugkerend thema. Er is een angst opgebouwd. Omdat je eerste ervaring(en) niet goed waren. Wanneer er zich een situatie voordoet die maar enigszins een soortgelijke negatieve uitwerking zou kúnnen hebben, wordt de oud-zeer-ervaring wakker en fluistert: "dat gaat tóch fout". En vervolgens kan het ook niet anders dan aanslaan op- en gevoed worden met nou precies datgene wat je niet wilt en waar je bang voor bent. "Zie nou wel". En je bent de instandhouder van je eigen angst. Van je eigen beperking. Want iets in je is er (onbewust) aan verslaafd geraakt.

De kracht van je gedachte. De kracht van je intentie. Positieve ervaringen brengen positieve gedachtes, maar je kunt het ook doorbreken en omdraaien: positieve gedachtes brengen positieve ervaringen! Kijk naar waar het wél goed gaat, wees er dankbaar voor, wees je bewust van waar het níet goed gaat en van de negatieve gedachtes die hierdoor (als een soort mantra's) zijn ontstaan, doorbréék die cirkel en overwin je negatieve overtuiging. Maak er positieve mantra's van. Voed je zelf er mee. Dag in, dag uit. Leef het. Weet het. Vertrouw het.

Je nieuwe en positieve intenties zullen uitkomen.

So mote it be, Marielle

een wonderlijke opbrengst

Met een warme & kleurige muts, dikke jas, wollen poncho, schapenwollen uggs, fiets en de Amnesty-collectebus heb ik vandaag glibberend (en toch nog bibberend) de diepere schoonheid van het platteland aanschouwd. Op een enkeling na (die, vól overtuiging, carnaval toch net even wat belangrijker vond dan de mensenrechten) was men gul, hartelijk en sociaal. De één wat uitgebreider van stof dan de ander, maar de portemonnee verscheen altijd. Ik werd er, om meerdere redenen, ongelofelijk blij van. Het bracht niet alleen veel op voor Amnesty, maar ook voor mij. Ik heb twee thee*-adresjes erbij (men schatte mij 10 jaar jonger, anders was 't misschien een borreladres ;-)). Nieuwe jeugdige vriendjes en vriendinnetje gemaakt (zouden het de uggs zijn geweest?). En misschien, héél misschien, wel een stacaravan als nieuwe woning. De 37-jarige eigenaar was er niet, dus het blijft nog éven spannend.  En.. volgens zijn tante (die open deed) zou hij wel eens dé nieuwe ontluikende liefde van mijn leven kunnen zijn. Je weet het natuurlijk nooit ;-) Hoe dan ook: ik ben benieuwd welke nieuwe en mooie avonturen deze collecte tot gevolg heeft. Wereldwijd en in mijn eigen kleine en toch best wel veilige wereldje… :)

Grateful blessings, Marielle

cirkels in de sneeuw

Maandagavond, -4º, acht vrouwen, zestien kaarsjes, sneeuw, bomen, een magische cirkel, mijn staf, de elementen, de windrichtingen, leed & lief. Dat waren de ingrediënten van een soort van verlaat, maar nog altijd even prachtig ritueel. Een ritueel van loslaten en verwelkomen. Daar kan ik wollig over doen en daar kan ik luchtig over doen ;-) Maar hoe dan ook viel er heel wat los te laten. Acht kaarsjes doofden. En het leed trok met de kou mee de aarde in. En er was ook heel wat te verwelkomen. Acht nieuwe kaarsjes gingen aan en symboliseerden onze wensen. Een warm welkom, waar we ons  aan konden opwarmen. Daarna gaven we elkaar de hand en maakten we de cirkel pas écht compleet. Een cirkel van vertrouwen, moed en beloftes. En toen was er thee met zoetigheid. Het was een heel bijzondere avond.

Releasing & welcoming blessings, Marielle

happy yule

Zwanger van sneeuw
Bezwijkt de hemel en zucht de aarde
Geluidloos als mijn wensen

Flinterdun wordt het water
Gescheiden van de lucht
Fonkelend als de sterren

Snijdend ontvoert de wind
De vlokken van de bomen
Dwarrelend als mijn gedachten

Besprenkeld met wijn en kruiden
Brandt het eiken Yuleblok
Transformerend als het leven

De stilte is enorm

Maar voordat de echte duisternis valt
Breekt de zon het ijs
En zal de aarde spoedig ontwaken

De cirkel is weer rond

Happy Yule! © Marielle

een witte midwinter

Morgen, 21 december, om (bijna) precies te zijn 18:45 uur, gaat de Zon de Steenbok in. Dat is officieel het begin van Yule (en Midwinter of het Wintersolstitium, gevolgd door de langste nacht). De Zon maakt vanaf dat moment ook een aspect met de planeet Saturnus (die momenteel op 4° Weegschaal staat)

Maar tot die tijd (en sinds 12 december) maakt Saturnus, de planeet die onder andere staat voor (extreme) kou, alleen maar een aspect met de planeet Pluto. En andersom. En Pluto is nogal van de intensiteit en de stormen...

Wanneer twee planeten alleen maar een aspect met elkaar maken noemen we dat een duet. Ze willen dan nog wel eens in uitersten hun krachten kenbaar maken. Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe Saturnus en Pluto dit deze dagen deden ;-)

Maar vanaf Yule is er dus geen sprake meer van een duet tussen deze twee planeten. Dit duet komt 2 t/m 7 januari nog wel even terug. Ik vermoed dan ook dat het échte winterweer pas na die tijd af zal nemen.
(toevoeging 14 februari: ik kan beter nog geen weersvoorspeller worden aan de hand van astrologie...) ;-)

Hoe dan ook, voor nu:

Sparkling snowy blessings, Marielle

Volledig album bekijken

yula

Ik wilde heel graag een poesje. Maar dat mocht niet van de boer. Zelfs een konijn of hamster niet. Wist ik eigenlijk ook wel. Dat had hij in het begin al gezegd. Toch een beetje teleurgesteld vertrouwde ik er maar op dat áls het "meant to be" was... Ik weet zelfs nog wáár ik dat dacht, zo'n ruim een maand geleden.

8 december 2009, 21:47 uur: de boer klopt op mn deur. Of ik even mee wil komen. Ik trek mn schoenen aan en loop verbaasd, nieuwsgierig en toch ook een klein beetje achterdochtig achter hem aan naar zijn schuur. Of 'dat' soms van mij is. En hij wijst naar een hoek. In eerste instantie zie ik niets bijzonders. Dan springt er ineens iets wits met bruine en zwarte vlekken uit wat dekens.

Het is een poesje. Ze dwaalt al dagen op 'de dam'. Weggaan wil ze niet. In de buurt en op het internet is ze ontraceerbaar. Ik heb haar nog nooit gezien. Of ik het niet een nachtje wil proberen. Ik denk niet dat ik hoef te vertellen wat mijn antwoord was. En hóe blij ik was :) En ben.

Dat nachtje zijn er inmiddels al vier geworden. Ze gaat gewoon naar buiten, maar komt steeds weer terug. Ik heb haar Yula* genoemd. 

Bright magical & recycling blessings, Marielle

Volledig album bekijken

*) vrij vertaald naar Yule (het midwinterfeest op 21 december). Yule symboliseert het feest van het licht, het vertrouwen in de eeuwig durende cyclus en de terugkeer van het leven. Het woord Yule betekent ook (levens)wiel. Yula kwam op de dag dat ik mijn Yuleboom versierd had en op haar rechter schouder heeft ze een perfecte cirkel: het levenswiel. Numerologisch gezien kwam Yula in mijn leven op getal 22. In de Tarot is de 22ste kaart De Wereld. Ook deze kaart staat voor een soortgelijke thematiek, al is er bij De Wereld een eindpunt bereikt. Maar ook de wereld is rond... ;-)