de oogst, het zaadje en de sprinkhaan

Na een prachtige viering van de herfstequinox, oftewel Mabon, waarbij we met ruim twintig man (of eigenlijk vrouw, en één man) onze dankbaarheid voor onze symbolische oogst uitspraken en ons klaarmaakten voor de stilte tot Samhain, had ik het gevoel weer heel dicht bij de natuur en haar cyclus te staan. Altijd als de R in de maand verschijnt voel ik die verbondenheid heel sterk. Maar op de één of andere manier verdwijnt deze ook altijd weer, samen met die R. Als sneeuw voor de zon. Tijd om deze persoonlijke cyclus maar eens te doorbreken.

De aanvang van de herfst voelde deze keer sowieso al groots en verwachtingsvol. Alsof ik opnieuw op een nieuw punt beland ben. Mijn grootste oogst uit het afgelopen jaar bestond uit het inzicht, de kracht én de noodzaak om beter dan ooit tevoren bij mezelf te blijven, naar mijn innerlijke stem te luisteren en in actie te komen. Mijn huidige omstandigheden dagen me daarin ook nog eens enorm uit. Dat móet wel ergens goed voor zijn..

Ik merk dat bij mezelf blijven alleen al een behoorlijk actieve bezigheid is. ‘Blijven’ is ‘bij jezelf’ toch veel minder passief dan dat het woord doet vermoeden. Ik ben heel gevoelig voor de impulsen van buitenaf. Vergelijkbaar met een jonge hond zeg maar ;-) Vandaar dat mijn innerlijke stem zo belangrijk is. En wanneer dat lukt, dat blijven bij- en luisteren naar mezelf, (pas) dan ben ik onderweg en gaat de rest van mijn reis (of sprong) haar natuurlijke zelf.

Dus ik stemde af en luisterde. En besloot mijn natuur een handje te helpen.

Ik ga, naast psychologische astrologie en spirituele ontwikkeling, nog een opleiding volgen. Van een jaar en een dag. In Appelscha (alleen al van die plaatsnaam hou ik). Vandaag was de open dag / kennismaking en ik had er enorm veel zin. Vanochtend heel vroeg stond ik samen met de zon (innerlijk) stralend naast mijn bed.

Vlak voordat ik vertrok dook er naast mijn spiegel een sprinkhaan op. Weer een dankbaar momentje :) Want zegt ‘men’ niet dat wanneer er een sprinkhaan aan jou verschijnt, je op het punt staat een grote sprong voorwaarts te maken. Vooral wanneer je luistert naar je innerlijke stem?.. En dàt naast mijn spiegel! Tjee, wat een symboliek ;-)

Mijn innerlijke stem vroeg halverwege mijn reis naar Appelscha om aandacht. Dus ik luisterde uiteraard goed. Dat gaat me sowieso gemakkelijk af tijdens het autorijden, maar toch.. voor je het weet is ze weg en denk je dat je het je verbeeld hebt. Maar ik was alert vandaag. Dus ik checkte nog maar eens even alle gegevens voor die dag. Toch ineens met een lichtelijk onrustig voorgevoel. Adres: check. Tijd: check. Datum: … 2 oktober.. 2 oktober?? Niks alert.

Ik was vergeten te luisteren naar de stem van de kalender. 

Maar ik geloof dat niets voor niets gebeurt, dus deze vergissing zal ongetwijfeld een reden hebben. Al was het alleen maar de tijd en inspiratie die ik hierdoor kreeg om eindelijk weer eens een blog te schrijven :) En Appelscha zit in mijn knapzak.

Hoppy blessings, Marielle

a joyful & magic midsummer

I am the fire that burns within your soul
I am the holy light that fills and makes you whole
I am the flame within, that never dies
I am the sun that will ever arise

(Chorus)
Power of the sun, we honor you this night,
leap across the fire to keep our spirits bright
Power of the sun, fire in the night,
leave behind, that which blinds, to restore our sight

I am the fire that clears away the old
I am the holy light that guides you to your soul
I am the flame of love for which you yearn
I am the sun that will always return

fijne lente equinox / happy ostara!

cirkels in de sneeuw

Maandagavond, -4º, acht vrouwen, zestien kaarsjes, sneeuw, bomen, een magische cirkel, mijn staf, de elementen, de windrichtingen, leed & lief. Dat waren de ingrediënten van een soort van verlaat, maar nog altijd even prachtig ritueel. Een ritueel van loslaten en verwelkomen. Daar kan ik wollig over doen en daar kan ik luchtig over doen ;-) Maar hoe dan ook viel er heel wat los te laten. Acht kaarsjes doofden. En het leed trok met de kou mee de aarde in. En er was ook heel wat te verwelkomen. Acht nieuwe kaarsjes gingen aan en symboliseerden onze wensen. Een warm welkom, waar we ons  aan konden opwarmen. Daarna gaven we elkaar de hand en maakten we de cirkel pas écht compleet. Een cirkel van vertrouwen, moed en beloftes. En toen was er thee met zoetigheid. Het was een heel bijzondere avond.

Releasing & welcoming blessings, Marielle